[ 1 / 361 ] شيخ ابو الفتوح رازى در تفسير خود ، به طور مسند از امام رضا از پدرش از امام صادق عليهم السلام چنين روايت كرده است : « آل محمد صلى الله عليه و آله و سلم بر بلند خواندن « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » « 1 » و بر قضاى نمازهاى فوت شدهء شب ، در روز و قضاى نمازهاى فوت شدهء روز ، در شب و گفتن بهترين سخنان دربارهء اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ، اتفاق نظر دارند . » « 2 » [ 1 / 362 ] على بن ابراهيم با سند خود به ابن اذينه از امام صادق عليه السلام روايت كرده : « « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » سزاوارترين چيزى است كه بلند خوانده شود و اين ، همان آيه‌اى است كه خداوند فرمود : « وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً » « 3 » ( و چون در قرآن ، پروردگار خود را به يگانگى ياد كنى ، در حال فرار ، پشت مىكنند ) . » « 4 » [ 1 / 363 ] صدوق با سند خود به اعمش از جعفر بن محمد عليه السلام روايت كرده : « بلند خواندن « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » در نماز ، واجب است . » « 5 » [ 1 / 364 ] همو با سند خود به فضل بن شاذان روايت كرده است كه در دست‌نوشتهء امام رضا عليه السلام در بيان اسلام ناب - كه براى مأمون نگاشت - چنين آمده : « بلند خواندن « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » در همهء نمازها ، سنت است . » « 6 » [ 1 / 365 ] هم‌چنين وى روايت كرده است كه امام رضا عليه السلام در همهء نمازهاى شب و روز خود ، « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » را بلند مىخواند . « 7 » [ 1 / 366 ] كلينى از محمد بن يحيى از احمد بن محمد از حسين بن سعيد از

--> ( 1 ) . بيهقى در خلافيّات ، اين گونه ذكر كرده است : « آل رسول بر جهر بسمله اجتماع دارند . » ( نيل الاوطار ، ج 2 ، ص 218 ) . ( 2 ) . ابو الفتوح ، ج 1 ، ص 50 . نورى نيز در مستدرك الوسائل ( ج 4 ، ص 189 ) از وى نقل كرده است . ( 3 ) . اسراء ( 7 ) 46 . ( 4 ) . قمى ، ج 1 ، ص 28 . ( 5 ) . خصال ، ص 604 . ( 6 ) . العيون ، ج 1 ، ص 131 . ( 7 ) . همان ، ج 2 ، ص 196 .